Yazı Detayı
27 Ağustos 2019 - Salı 16:40 Bu yazı 1465 kez okundu
 
NE EKERSEN...
Hatice ARSLAN
inaniskemalsönmez
 
 

İki yada daha fazla anne bir araya geldiğinde, her ne kadar hayatın akışından sohbete başlasak ta konu çocuklara gelir. Çoğunlukla çocukların iyi huylarından bahsetmek yerine, dayanamadığımız yönlerini ele alırız.
Benzer dertlerle mücadelemizi birbirimize aktarırız. 
"Artık yoruldum bunun sorumsuzluğundan dil pabuç kadar"
"Yatağını bile ben topluyorum arkasından"
"Odasından hiç çıkmıyor elinde telefon saatlerce konuşuyor"
"Genç kız olacak insan bir işin ucundan tutar"
"Bıktım göbeğini deldirdi şimdide kaşını deldirecekmiş"
"Bu da yetişkin olacak ev bakacak"
"Yemeği utanmasa yatağına isteyecek"
"Sadece harcıyor değirmenin suyu nereden geliyor sorduğu yok"
"Bu da baba olacak"

Buna bir sürü örnek sıralanır..
Konuşmak yetmez,  birbirimizi gaza getirir konuştukça konuşuruz.

Aslında çocuklarımızı kendimiz bu hale getiriyoruz. Yatağını o toplamazsa topluyor, acıkmadan vakitli yesin diye ısrar ediyoruz. 

Daha kötüsü çocuklarımızın bir karakteri olduğunu unutuyor, olmasını istediğimiz şekle büründürmeye çalışıyoruz.  Onlara hatalarını yaşamaları için fırsat vermiyoruz. Onların hayatını ikaz ederek zorlaştırıyoruz. 

Herşeyin oluşumunun bir zamanı vardır, biz bu zamanı unuturuz. Onlarla sorunluluklar hakkında konuşmalı, yapabileceklerini kendilerinin seçmesini sağlamalıyız. Sorumluluklarını yerine getirmediklerinde sonuçlarına katlanabileceklerini algılatmalıyız. 

Yıllar önce değiş ton ton diye bir çizgi film vardı. O tombul şekil komut verildikçe şekilden şekile girerdi.
Biz "değiş ton ton" deyince maalesef hiç bir şey değişmiyor, değişmeyecek. O nedenle bu dönemde sabırlı davranmalı süreci kendi akışına bırakmalıyız. 

Ne gerek var kendimizi yormaya.
Ne gerek var sürekli çatışmaya.
Huzurlu bir birliktelik, daha sağlıklı bir nesil için yaptığımız fedakarlıkların sadece şeklini değiştireceğiz.
Biz zaten her koşulda bu fedakarlıkları çenemiz, bedenimiz ve ruhumuz yorularak yapıyoruz.
O halde daha huzurlu bir diyalog için biraz da olmasını istediğimiz çocuklarımız için önce kendimiz değişelim.

Arkadaşımızla dertleşirken birbirimizi gaza getirmek yerine, olaylara daha objektif bakalım. Ve bu bakış açımızı kendimize de uygulayalım. 

Çocuklarımızla sorumluluklarını konuşurken onlara yargılandıklarının hissini vermeyelim.  İyi yada kötü sonuçlarına kendilerinin katlanacağını görmelerine yardımcı olalım. 
Kısaca kar da zarar da onlara ait.

Biz kendimize düşeni yapalım önce kendimizi değiştirip sancılı süreci rahatlatalım.
Hadi başlayalım
Sonrasını çocuklarımıza bırakalım.

 
Etiketler: NE, EKERSEN...,
Yorumlar
Haber Yazılımı